Έλλη Αλεξίου: Ένας αιώνας ζωής: Συνομιλώντας με την Εύα Νικολαΐδου

• Όταν μέσα στην τάξη αντιληφθείς παιδί μ’ αδυναμίες, εκεί κοντά θα πας, δεν θα το διώξεις.
• Ο έρωτας είναι πιο συγκλονιστικός από τη φιλοδοξία τη συγγραφική, την κοινωνική ανάδειξη ή την πολιτική.
• Ο Βάρναλης ήταν μεγάλος, χωρίς να φαίνεται.
• Ο Νίκος Καζαντζάκης δεν ήτανε ούτε φίλος ούτε εχθρός... Ήτανε ένας άνθρωπος αμέτοχος, κλεισμένος σ’ έναν πύργο ατομικό.

Ένα μάθημα ζωής από μια ξεχωριστή μορφή των ελληνικών γραμμάτων, την Έλλη Αλεξίου. Καταθέτει βιώματα και μνήμες από τη σπουδαία διαδρομή της στην εκπαίδευση, την οποία υπηρέτησε σαράντα χρόνια με αγάπη, ευαισθησία και συνέπεια. Θυμάται τους κοινωνικούς της αγώνες αλλά και τα παιδικά της χρόνια.

Στην εκ βαθέων αυτή εξομολόγηση αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στον νεανικό της έρωτα για τον Κώστα Βάρναλη αλλά και στη μεγάλη σχέση της ζωής της, τον σύντροφό της Βάσο Δασκαλάκη. Επίσης αποκαλύπτει άγνωστες πλευρές του Νίκου Καζαντζάκη, που υπήρξε σύζυγος της αδελφής της Γαλάτειας. 

Εκατόν είκοσι χρόνια από τη γέννησή της, η αφήγησή της μιλά στις ψυχές όλων, καθώς μεταλαμπαδεύει την πίστη σε αξίες και υψηλά ιδανικά. Είναι η προσωπογραφία μιας αγωνίστριας που, σαν δάδα αναμμένη, θυσίασε τη ζωή της για τον άνθρωπο.