Η μύτη του Πινόκιο: Den sanna historien om Pinocchios nasa (The true story of Pinocchio's nose)

Η Mύτη του Πινόκιο είναι μια διεστραμμένη ιστορία για μεγάλα παιδιά. Αν δεν ήταν ο τελευταίος τσάρος της Ρωσίας Νικόλαος ο Β’, ο Βρετανός πρωθυπουργός σερ Γουίνστον Τσόρτσιλ, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν και ο αστυνόμος Έβερτ Μπέκστρεμ του Δυτικού Διαμερίσματος της Αστυνομίας της Στοκχόλμης, τα γεγονότα που ακολουθούν δε θα είχαν συμβεί ποτέ. Με άλλα λόγια, η Μύτη του Πινόκιο έχει να κάνει με τα σωρευτικά και αμετάκλητα αποτελέσματα ενεργειών τεσσάρων ανθρώπων στη διάρκεια μιας περιόδου άνω των εκατό χρόνων. Τέσσερις άνθρωποι που δε γνωρίστηκαν ποτέ μεταξύ τους, έχοντας ζήσει τη ζωή τους σε διαφορετικούς κόσμους, και που ο πρώτος από αυτούς δολοφονήθηκε σαράντα χρόνια πριν από τη γέννηση του τελευταίου.
Σε πείσμα των συνθηκών και της κατάστασης στην οποία κατέληξε να βρίσκεται, θα είναι ο αστυνόμος Έβερτ Μπέκστρεμ, ίσως ο πιο ανορθόδοξος Σουηδός επιθεωρητής που έχει υπάρξει, εκείνος που θα γράψει το τέλος αυτής της ιστορίας.

«Παρά τον γαϊδουρινό χαρακτήρα του Μπέκστρεμ –ή χάρη σ’ αυτόν– τα νήματα της πλοκής υφαίνονται αριστοτεχνικά σε ένα δυνατό σύνολο που συνδυάζει απολαυστικό πρωταγωνιστικό καστ, παράξενες συμπτώσεις και σταγόνες Ιστορίας». Aftonbladet, Σουηδία
«Ρυθμός, πλοκή και η εξαιρετική απεικόνιση του αστυνομικού επαγγέλματος κάνουν τις 640 σελίδες να φεύγουν σαν νεράκι». Svenska Dagbladet, Σουηδία
«Η μικρή χοντρή συμφορά που ακούει στο όνομα Έβερτ Μπέκστρεμ είναι ένας από τους πιο αγαπημένους αστυνομικούς του σουηδικού κόσμου, παρότι διεφθαρμένος, μισαλλόδοξος και αφόρητα υπερφίαλος. Ο Λέιφ Γκ. Β. Πέρσον είναι από τους καλύτερους συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων της Σουηδίας και στη Μύτη του Πινόκιο η φαντασία και η απίστευτη ικανότητά του να χτίζει μια πολυσύνθετη πλοκή φτάνουν στο ζενίθ. Είναι σαν να παρακολουθείς έναν επιδέξιο ζογκλέρ να πετάει τη μια μπάλα μετά την άλλη στον αέρα ενώ εσύ κρατάς με αγωνία την ανάσα σου περιμένοντας να πέσουν. Όμως όχι! Όλες οι μπάλες προσγειώνονται ακριβώς εκεί όπου πρέπει, τα πάντα μπαίνουν στη θέση τους και δεν μπορεί κανείς παρά να χειροκροτήσει». Dagens Nyheter, Σουηδία