Η «συμμορία» των Σάκκο

Βασική συνθήκη σε αυτή την πραγματική ιστορία είναι το τοπίο της αγροτικής Σικελίας: οι πέτρες, τα δύσβατα θαμνώδη και βραχώδη μέρη, τα βοσκοτόπια· η μαγεία της βοτανικής με τις φιστικιές, που είναι θηλυκά και αρσενικά δέντρα, οι υποσχέσεις του σαμπούκου, που στα φύλλα του κρύβονται τα χρυσοπράσινα σκαθάρια, για νύχτες μαγικές, τα εποχικά άσματα. Συναντάμε πρώτα, μετά το 1850, τον πατριάρχη Λουίτζι Σάκκο, έξυπνο, ακούραστο εργάτη που δούλευε με αγάπη τη γη. Μετά έρχονται οι απόγονοι, όλοι σκληρά εργαζόμενοι νεαροί άντρες, και σοσιαλιστές, με υπερατλαντική μετανάστευση και στράτευση κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πολέμου. Οι υπεξαιρέσεις και αχρειότητες των σκαιών αρχηγών της Μαφίας που καλύπτονται πίσω από πολιτικούς «μαριονέτες» μέσα στο τραγικό σκοτάδι του φασισμού. Οι πέντε αδελφοί Σάκκο γνωρίζουν πόσο απελπιστικά δύσκολο είναι να ζεις στο καθεστώς που επιβάλλει η Μαφία. Αναγκάζονται να φύγουν, να κρυφτούν. Νιώθουν ότι ενδύονται έναν ρόλο σωτήρα, στον (ένοπλο) αγώνα κατά των μαφιόζων διωκτών. Γίνονται μοναχικοί δικαστές, στη σκοτεινή σιωπή της ομερτά: πολίτες εκτός νόμου ενός κράτους που δεν μπορούσε να τους εγγυηθεί ασφάλεια, να τους προστατέψει.