Κομμάτι κομμάτι. Το αγόρι που συναρμολόγησε τον εαυτό του

«Πολλές φορές με ρωτούν πώς είναι να σου λείπει το μισό χέρι. Η αλήθεια είναι πως... δεν ξέρω. Πώς είναι να σας λείπει ένα δάχτυλο; Κάντε μου τη χάρη να τα μετρήσετε, εντάξει; Σταματήστε το διάβασμα και μετρήστε τα δάχτυλά σας.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι, επτά, οκτώ, εννέα, δέκα! Πώς είναι να σας λείπει το ενδέκατο δάχτυλο; Δεν ξέρετε; Ούτε κι εγώ. Αυτό που ξέρω είναι ότι δε σας λείπει τίποτα∙ σας περισσεύει. Σας περισσεύουν δυνατότητες».

Στο βιβλίο αυτό, ο Νταβίντ Αγκιλάρ, ή Hand Solo, όπως είναι το ψευδώνυμό του στα σόσιαλ μίντια, αφηγείται, άμεσα και παραστατικά, πώς κατασκεύασε το πρώτο προσθετικό χέρι από Lego, όπως και άλλες ιστορίες που του δίδαξαν το σπουδαιότερο μάθημα: δεν υπάρχει καλύτερο προσθετικό μέλος από την αγάπη.