Μια σταγόνα μυθολογία: Τότε που οι θεοί έμοιαζαν πολύ με τους ανθρώπους

«Να είσαι Έλληνας και να µη σ’ αρέσει η µυθολογία είναι σαν να είσαι νεογέννητο και να µη σ’ αρέσει το µητρικό γάλα. Το να είσαι βέβαια Έλληνας και να µην ξέρεις ούτε το ένα χιλιοστό της µυθολογίας σου     είναι το πιο φυσιολογικό πράγµα σε τούτο τον ταλαιπωρηµένο τόπο».

Ο Δηµήτρης Καµπουράκης µάς προσκαλεί σε µια συναρπαστική περιπλάνηση στην εποχή που οι θεοί έµοιαζαν πολύ µε         τους ανθρώπους. Εκείνα τα παµπάλαια χρόνια, στο χρονικό µεταίχµιο ανάµεσα στην προϊστορία και στην ιστορία, οι πρώτοι Έλληνες, µισοί θαλασσινοί, µισοί βουνίσιοι, διαµόρφωσαν τη δική τους ιδέα για     την προέλευση του κόσµου τους και για τις θεότητες που         τον κυβερνούσαν κι έφτιαξαν αυτό που σήµερα ονοµάζουµε         ελληνική µυθολογία, µια από τις πιο υπέροχες µυθολογίες         της υφηλίου.
Με τη µορφή µικρών και ευκολοδιάβαστων σταγόνων, οι οποίες     όµως έχουν θεµατική συνάφεια µεταξύ τους, ο συγγραφέας του Μια σταγόνα ιστορία ζωντανεύει στο Μια σταγόνα µυθολογία         το θεαµατικό πάνθεον των παντοδύναµων πλασµάτων που καθόριζαν     µε τις αδυναµίες, τις παραξενιές, τους έρωτες, τις έριδες και         τους πολέµους τους τη µοίρα των ανθρώπων στην αρχαιότητα,     αρχής γενοµένης από τον big boss Δία, που είναι το κεντρικό πρόσωπο του πρώτου αυτού βιβλίου. Κι έτσι αρχίζουµε να καταλαβαίνουµε και     τον τρόπο που σκέφτονταν εκείνα τα µυστηριώδη και τετραπέρατα αρχαία ανθρωπάκια από τα οποία προερχόµαστε ως έθνος.