Μην το πεις πουθενά

Με λένε Ρούμπι. Ζω με την Μπάρμπαρα και τον Μικ. Δεν είναι οι πραγματικοί μου γονείς, μου λένε όμως τι να κάνω και τι να πω. Πρέπει να λέω πως τις μελανιές στα μπράτσα μου και το μαυρισμένο μάτι μου τα έπαθα πέφτοντας απ’ τη σκάλα.
Είναι, όμως, και πράγματα που δεν λέω. Δεν θα τους πω ότι θα ψάξω τους πραγματικούς μου γονείς. Δεν θα βγάλω άχνα για τον Σκιά, που κάθεται στη σκάλα, ή την κυρία που είδα πηγαίνοντας για ύπνο.
Είπα στον Μικ για τη γυναίκα με το κίτρινο φόρεμα που είδα κρεμασμένη απ’ τη ζώνη ασφαλείας της βαθιά μέσα στο δάσος πίσω από το σπίτι μας. Του είπα ότι είδα τον θάνατο να βγαίνει από μέσα της. Μου είπε πως θα με παρασημοφορήσει για τα ψέματά μου.
Δεν έλεγα ψέματα. Είμαι κυνηγός χαμένων ψυχών και θα βρω την πραγματική μου οικογένεια.
Και δεν θα αφήσω τον Μικ να με σταματήσει.

Ένα μυθιστόρημα ενηλικίωσης, στην κόψη του μαγικού ρεαλισμού και του ψυχολογικού θρίλερ. Μια στοιχειωμένη ιστορία για τα φαντάσματα που κουβαλούν οι ζωντανοί• για την αγάπη και την απώλεια• για την οικογένεια και τη φιλία, ειπωμένη από την αέρινη Ρούμπι, μια έφηβη που κατοικεί τόσο στο παρελθόν όσο και στο παρόν.

ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Ένα ιδιαίτερο, υπέροχο βιβλίο… Θα σας αιχμαλωτίσει.
Rosamund Lupton, συγγραφέας

Χάρη στην αφηγηματική δεινότητα της Hamer, το διάβαζα σαν να εξαρτιόταν από τη δική μου ανάγνωση η τύχη της Ρούμπι.
Grazia

Ο ρυθμός της ιστορίας επιταχύνεται από σελίδα σε σελίδα και πιάνεις τον εαυτό σου να έχει καθηλωθεί από την παράξενη ατμόσφαιρα ως την τελευταία λέξη.
Financial Times

Η Hamer γράφει με μεγάλη επιδεξιότητα και συναισθηματικό βάθος για τη σύγχυση της εφηβείας και της ταυτότητας, τον δεσμό μεταξύ μητέρας και κόρης και τη λυτρωτική δύναμη της αγάπης.
Observer