Ο άρχοντας των μυγών

Ένα αεροπλάνο πέφτει σε κάποιο απομονωμένο και ακατοίκητο νησί. Οι μόνοι επιζώντες είναι μια παρέα από σχολιαρόπαιδα, που μαζεύονται στην παραλία με την ελπίδα ότι θα έρθει βοήθεια. Σύντομα, στο φως της ημέρας, ανακαλύπτουν έναν τόπο με πανέμορφα πουλιά και βαθυγάλανα νερά· όμως τα όνειρά τους στοιχειώνονται, στο σκοτάδι της νύχτας, από την απειλητική εικόνα ενός τρομακτικού τέρατος. Αφού εκλέξουν έναν αρχηγό, τον Ραλφ, τα παιδιά θα προσπαθήσουν να οργανώσουν τη ζωή τους ώστε να καταφέρουν να επιβιώσουν. Ωστόσο οι δυσκολίες που βρίσκουν μπροστά τους, αλλά και οι μνήμες από τη ζωή που άφησαν πίσω τους, τα αναγκάζουν στην πορεία να επιστρατεύσουν πρότυπα ίδια με εκείνα των ενηλίκων και της πολιτισμένης κοινωνίας τους. Τα αποτελέσματα θα είναι ολέθρια. Η αθωότητα θα αφανισθεί από την επέλαση μιας αρχέγονης βίας. 

Με αυτό το πρώτο μυθιστόρημα που κυκλοφόρησε το 1954, ο Γουίλιαμ Γκόλντινγκ ανακατευθύνει, με ειρωνική και αλληγορική διάθεση, την αφήγηση της παραδοσιακής περιπέτειας προς μια βαθύτερη, υπαρξιακή, προαιώνια διάσταση. Ο Άρχοντας των Μυγώνανήκει στα κλασικά αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας και συγκαταλέγεται στα καλύτερα βρετανικά βιβλία όλων των εποχών· παραμένει όχι μόνο το διασημότερο, αλλά και το πλέον αντιπροσωπευτικό έργο του νομπελίστα συγγραφέα. Ο Γουίλιαμ Γκόλντινγκ πίστευε ότι η πρόοδος αμβλύνει τα χαμηλά ένστικτα των ανθρώπων αλλά δεν μπορεί να τα απαλείψει. Μια συναρπαστική μυθιστορηματική παρακαταθήκη, βαθιά φιλοσοφημένη, για το μέλλον. 

«Αρχίζει όπως μια ειδυλλιακή ιστορία του Ρ. Μ. Μπαλαντάιν αλλά τελειώνει διαφορετικά, πικρά, μελαγχολικά. Υπέροχα γραμμένο, δραματικό και προκλητικό».

E. M. Forster

«Ανατριχιαστικό, σε στοιχειώνει».

Kingsley Amis, Spectator

«Όμορφο και απεγνωσμένο… κάτι πολύ πέρα από τα συνηθισμένα».

Stevie Smith, Observer

«Ο Γκόλντινγκ γνωρίζει επακριβώς πώς είναι τα παιδιά· η φαντασία του είναι καθηλωτική· και ο ζωηρός ρεαλισμός, με τον οποίο περιγράφει την αποσύνθεση του αδοκίμαστου και επισφαλούς πολιτισμού που προσπαθούν να θεμελιώσουν υπό την πίεση μιας φύσης αφιλόξενης, συντροφεύει τον αναγνώστη προς την αιματηρή κορύφωση της ιστορίας». 

The Times