Οι ελαιώνες του Βερολίνου

1η Νοεμβρίου 1940, τρεις ημέρες μετά την κήρυξη του πολέμου από τους Ιταλούς, η Κέρκυρα συγκλονίζεται από τους ανελέητους βομβαρδισμούς. Ο επτάχρονος Αργύρης βρίσκεται μαζί με τη μάνα του Θοδώρα και τα δύο μεγαλύτερα αδέρφια του, τους δίδυμους Σάββα και Βαλάντη, στο υπόγειο του αρχοντικού τους, που σείεται ολόκληρο. Η αδερφή του Ασπασία και ο πατέρας του Ιάκωβος, γιατροί και οι δύο στο επάγγελμα, βρίσκονται στο νοσοκομείο της πόλης, όπου καταφτάνουν διαρκώς τραυματίες. Ο μόνος που λείπει είναι ο δεκαεπτάχρονος Άρης, το τέταρτο κατά σειρά παιδί της οικογένειας. Η οργή και το μίσος που νιώθει για την οικογένειά του λόγω της ταπεινής καταγωγής της μάνας του είναι το αγκάθι που δηλητηριάζει καθημερινά τη ζωή όλων.

Στα επόμενα τέσσερα χρόνια του πολέμου η μοίρα και το λυσσαλέο μίσος του Άρη θα σκορπίσουν την οικογένεια Καλλέργη, όπως το πρώτο καλοκαιρινό αεράκι σκορπάει τον ανθό της γαλατσίδας.