Το Αρχέγονο και άλλοι καιροί

Υπάρχει ένα σχεδόν μυθικό χωριό που κατοικείται από εκκεντρικούς όσο και αρχέτυπους ανθρώπινους χαρακτήρες. Είναι ένας παράξενος τόπος, ένας συμπυκνωμένος μικρόκοσμος της κεντρικής Ευρώπης και του κόσμου. Το Αρχέγονο το φυλάσσουν ακροβολισμένοι τέσσερις αρχάγγελοι. Και μέσα από τα δικά τους μάτια, που είναι κρυστάλλινα και εκπέμπουν λυρισμό, παρακολουθούμε τις ζωές των απλών ανθρώπων του καθ’ όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα, από το 1914 ως τις δικές μας μέρες – την πολυτάραχη δηλαδή ιστορία της Πολωνίας υπό τη μορφή μιας επικής αλληγορίας που διαπερνά τον χώρο και τον χρόνο. Ο έρωτας και η πίστη, ο πόλεμος και η βία, η μοναξιά και ο θάνατος σημαδεύουν τις διαδρομές των μελών μιας οικογένειας απ’ την ακμή της μέχρι την τελική διάλυσή της. Το Αρχέγονο και άλλοι καιροί είναι το τρίτο μυθιστόρημα της Όλγκα Τοκάρτσουκ· εκδόθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1990 και την καθιέρωσε ως την κορυφαία πεζογράφο της σύγχρονης πολωνικής λογοτεχνίας. Η πολυβραβευμένη συγγραφέας παρατηρεί και περιγράφει τα πράγματα με μια ειρωνική ουδετερότητα, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, με ένας ύφος απολύτως διακριτό, και αφήνει θαμπωμένους τους αναγνώστες, στο επίκεντρο μιας μεταφυσικής πανδαισίας. 

«Μια σπουδαία συγγραφέας». 

ΣΒΕΤΛΑΝΑ ΑΛΕΞΙΕΒΙΤΣ, Νόμπελ Λογοτεχνίας 2015

«Η Όλγκα Τοκάρτσουκ από κομματάκια μιας αληθινής ιστορίας χτίζει έναν μύθο, με άλλα λόγια μια αφήγηση γεμάτη αρμονία, στην οποία όλα όσα συμβαίνουν έχουν την αιτιολόγησή τους. Ο χώρος είναι οργανωμένος σαν μια μάνταλα – ένας κύκλος μέσα σ’ ένα τετράγωνο, που δεν είναι παρά η γεωμετρική απεικόνιση της τελειότητας και της πληρότητας». 

ΓΕΖΙ ΣΟΣΝΟΦΣΚΙ, Gazeta Wyborcza

«Με το Αρχέγονο και άλλοι καιροί η Όλγκα Τοκάρτσουκ συνέθεσε ένα έξοχο έργο, σπάνιας ποιότητας και βάθους». 

The Prague Post

«Η Όλγκα Τοκάρτσουκ συγκαταλέγεται μεταξύ των ελάχιστων σημαντικών Ευρωπαίων μυθιστοριογράφων κατά το τελευταίο τέταρτο του αιώνα μας». 

The Economist

«Το ταλέντο της στο να επενδύει ένα  φιλόδοξο από φιλοσοφικής άποψης θέμα με μια ανάλαφρη λογοτεχνική μορφή οδήγησε αρκετές φορές τους κριτικούς να τη συγκρίνουν με τον Ουμπέρτο Έκο».

Frankfurter Allgemeine Zeitung