Το βιβλίο της μητέρας

Πανέµορφη, ταλαντούχα και χαρισµατική, η Κατρίν είναι η µαµά για τα δυο της κορίτσια που τη λατρεύουν, όπως τα λατρεύει κι εκείνη· µια λατρεία χωρίς όρια. Η µαµά είναι σε όλα υπερβολική, καπνίζει και πίνει υπερβολικά, οδηγεί µε υπερβολική ταχύτητα, αγαπάει και ζει καθ’ υπερβολήν κι αυτό δεν είναι ανώδυνο, ούτε για την ίδια ούτε για τους γύρω της.
Η Κατρίν, που έχει περάσει από µια εξαιρετικά τραυµατική παιδική και εφηβική ηλικία, αποκτά δύο κόρες από τον δεύτερο γάµο της. Παντρεύεται για Τρίτη φορά, στη συνέχεια καταρρέει και καταλήγει σε ψυχιατρική κλινική. Τα δυο της κορίτσια περιµένουν την επιστροφή της, αν και ξέρουν πως η ζωή µε τη µαµά δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση, πως µαζί της ζουν στιγµές εκστατικής ευτυχίας και απόλυτης ελευθερίας, τις οποίες διαδέχεται σχεδόν νοµοτελειακά η κατάβαση στην Κόλαση. Όµως εκείνες την αγαπούν πάνω απ’ όλα, η µαµά είναι η «βασίλισσά» τους και ορκίζονται ότι θα κάνουν τα πάντα για να την κρατήσουν στη ζωή.
Μέσα από µια αφήγηση πληθωρική και στοχαστική ταυτόχρονα, η Βιολαίν Ουισµάν καταθέτει ένα σπουδαίο αυτοβιογραφικό µυθιστόρηµα µε επίκεντρο τον «βίο και την πολιτεία» της Κατρίν, της «ανένταχτης βασίλισσας» που έζησε πέρα από το κατεστηµένο και τις συµβατικότητες ως το τέλος.

«Η αγάπη πονάει και η Ουισµάν εξετάζει µε κοµψότητα το πώς και το γιατί».  Kirkus
«Η Ουισµάν διαθέτει µια εξαιρετική αφηγηµατική δεινότητα·  ξεδιπλώνει το αφηγηµατικό νήµα όπως ένας παραµυθάς σε µια συνάθροιση συνθέτοντας το καλειδοσκοπικό πορτρέτο της Κατρίν. Η ευαισθησία µε την οποία ψηλαφεί το οικογενειακό τραύµα κι αναδεικνύει τους δεσµούς αγάπης θα καθηλώσει τους αναγνώστες».  Publisher’s Weekly
«Ένα µαγνητικό πορτρέτο µιας δυναµικής και (αυτο)καταστροφικής γυναίκας, όπως τη φαντάζεται η κόρη που πιστεύει πως οφείλει η ίδια να τη σώσει. Η πρόζα της Ουισµάν ξεχειλίζει από την αδιαµφισβήτητη επιτακτικότητα και εξουσία της αγάπης, αποτίοντας, χωρίς να εξιδανικεύει, φόρο τιµής στη µητέρα. Το Βιβλίο της µητέρας είναι ταυτόχρονα µια πράξη ριζοσπαστικής ταύτισης µε τη µητέρα και ριζικής απελευθέρωσης. Ο τρόπος µε τον οποίο η Ουισµάν αφηγείται τη δική της ιστορία, τόσο ως νεαρού κοριτσιού όσο και ως συγγραφέα πλέον, έχει µεγάλη οµορφιά κι εξίσου µεγάλη γενναιότητα».  Le Monde
«Η Ουισµάν αναδεικνύει έξοχα την παθιασµένη, αµοιβαία αγάπη που µπορεί να ρίξει άπλετο φως στους αποδέκτες της ή να τους καταστρέψει ή και τα δύο. Κανένας αναγνώστης αυτού του συναρπαστικού βιβλίου δε θα ξεχάσει ποτέ τη µαµά».  Andrew Solomon, National Book Award