Αυτομυθοπλασία: Μία μηχανική του εγώ

«Η αυτομυθοπλασία είναι μια μυθοπλασία συμβάντων και γεγονότων αυστηρά αληθινών». Έτσι ορίζει ο Σερζ Ντουμπροφσκύ, εισηγητής του νεολογισμού «autofiction», το λογοτεχνικό είδος στο οποίο πραγματικές και φανταστικές αφηγήσεις διασταυρώνονται στη βάση ενός συμβολαίου ψεύδους ανάμεσα στον συγγραφέα και στον αναγνώστη, που έρχεται σε αντιδιαστολή με το συμβόλαιο αλήθειας της αυτοβιογραφίας. 

Ο δραματουργός Σέρχιο Μπλάνκο ανατέμνει με ειλικρίνεια τη δική του αυτομυθοπλαστική γραφή εκθέτοντας τη μηχανική αυτοϋπονόμευσης του συγγραφικού του «εγώ». Στο πρώτο μέρος του βιβλίου παρουσιάζει μια ιστορική επισκόπηση των γραφών του εγώ, πιάνοντας το νήμα από τον Σωκράτη και τον Άγιο Αυγουστίνο για να φτάσει μέχρι τη μεταμοντέρνα μυθοπλασία του εικοστού πρώτου αιώνα. Στο δεύτερο μέρος, εκθέτει την προσωπική του θεωρία περί αυτομυθοπλασίας παραθέτοντας έναν «Δεκάλογο αυτομυθοπλαστικής απόπειρας», με άξονα τα θεατρικά του έργα.

Όπως ομολογεί ο Μπλάνκο: «Τελικά, δεν είμαι εγώ εκείνος που γράφει• είναι η γραφή μου που με γράφει. Και αυτή είναι η μορφή της αντίστασής μου: να υπάρχω ως ένας χαρακτήρας μυθοπλασίας που γράφει τον εαυτό του ως πράξη επιβίωσης».